เทศน์เช้า วันที่ ๓๑ ตุลาคม ๒๕๖๙

พระอาจารย์สงบ มนสฺสนฺโต

ณ วัดป่าสันติพุทธาราม (วัดป่าเขาแดงใหญ่) ต.หนองกวาง อ.โพธาราม จ.ราชบุรี

ตั้งใจฟังธรรมะ อันนี้เป็นธรรมนะ เป็นธรรม ธรรมะมันเสมอภาค ดูน้ำท่วมสิ จะรวยจะจน ท่วมเหมือนกันหมด

ถ้าเป็นธรรมนะ เข้าถึงหัวใจของทุกๆ คน ไม่มีหัวใจใครใหญ่ หัวใจใครเล็ก แต่มันเป็นบาปกรรมของสัตว์ต่างหาก

ถ้ามันหน้าด้าน หนังหนา มันไม่เข้าถึงธรรมหรอก

หน้าบาง มีหิริ มีโอตตัปปะ ใจเขาใจเรา

มนุษย์เป็นสัตว์สังคม อยู่คนเดียวไม่ได้ ต้องอาศัยคนอื่นอยู่ แต่อยากอยู่เหนือเขา ไม่ได้หรอก

สิ่งที่เราฝึกหัดประพฤติปฏิบัติขึ้นมา องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสรู้อยู่โคนต้นโพธิ์พระองค์เดียว ไม่ต้องอาศัยใครทั้งนั้น เพราะมันไม่มีใครมีอำนาจวาสนาบารมีอย่างนั้น

อำนาจวาสนาบารมีของเขา ถ้าเขาเป็นทางโลก เขาเห็นไง ยอดปราสาทราชวังนั้นยิ่งใหญ่ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าละหมด เพราะเราเคยเกิดแล้วเกิดเล่า เป็นจักรพรรดิมาแล้ว เป็นจักรพรรดิมาเล่า ไม่รู้กี่ครั้งกี่หนเวียนว่ายตายเกิดในวัฏฏะ

ดีหรือชั่วอยู่ที่หัวใจของเรา เรามีอำนาจวาสนาคุ้มครองดูแลหัวใจของเราให้ดีขึ้นหรือไม่ ถ้าคุ้มครองดูแลหัวใจของเราดีขึ้น เห็นไหม อยู่ด้วยความสงบสงัดของตัว

“สุขอื่นใดเท่ากับจิตสงบไม่มี”

แล้วจิตสงบแล้วทำอย่างไรต่อ

ฤๅษีชีไพรบรรลุธรรมไม่ได้ จิตสงบขนาดไหนก็สงบขนาดนั้นน่ะ ถ้าไม่มีอำนาจวาสนา

มีอำนาจวาสนาขึ้นมาไง มัคโค ทางอันเอก ทางสายกลางในพระพุทธศาสนา ไม่มีใครเห็น ไม่มีใครรู้ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นผู้มาริเริ่มค้นคว้าขึ้นมาในหัวใจขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเอง เทศนาว่าการไป ใครเขาจะมีอำนาจวาสนา พูดไปมีแต่คนเขาว่าบ้าบอคอแตกทั้งนั้นน่ะ

เทศน์ธัมมจักฯ ขึ้นมา พระอัญญาโกณฑัญญะมีดวงตาเห็นธรรม ปัญจวัคคีย์ทั้ง ๕ สร้างบุญกุศลมาเหมือนกัน แต่แตกต่าง เห็นไหม ได้องค์เดียว อีก ๔ องค์ต้องอบรมบ่มเพาะขึ้นมา เพราะวาสนาคนไม่เท่ากัน

อบรมบ่มเพาะขึ้นมาจนเป็นพระโสดาบันทั้งหมด เทศน์อนัตตลักขณสูตร เป็นพระอรหันต์ขึ้นมา ๕ องค์ ทั้งองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและยสะ พระอรหันต์ ๖๑ องค์ พ้นจากบ่วงที่เป็นโลกและบ่วงที่เป็นทิพย์

บ่วงที่เป็นทิพย์นี่ไง อยากดัง อยากใหญ่ อยากยาก บ้าบอคอแตกไง ทางโลก โอ้โฮ! ยศถาบรรดาศักดิ์จะแย่งชิงกันไง พ้นหมดน่ะ เรื่องของเขา ใครแย่งชิงกัน เชิญ

แย่งชิงกันด้วยความสุจริตนะ ธุรกิจ ถูกต้องชอบธรรม ได้สิ่งนั้นมาด้วยความเป็นธรรม ทุจริตไง ได้มาด้วยความทุจริต แล้วก็ไม่มีความสุขอะไรทั้งนั้น ตกนรกอเวจี แล้วก็เวียนว่ายตายเกิดในวัฏฏะ

ฟังธรรมๆ เพื่อหัวใจดวงนี้

นี่ไง ทาน ศีล ภาวนาไง นักขัตฤกษ์ เข้าพรรษา ออกพรรษา ทานทั้งนั้นน่ะ ทานที่ถูกต้องชอบธรรมไง ทำบุญทิ้งเหว ไม่ต้องให้ใครมาเสนอหน้า ไม่ต้องให้ใครมายิ่งใหญ่ ไร้สาระ

ศีลคือความปกติของใจ ศีลนั้นน่ะมันจะมาละความเสนอหน้า

ภาวนา หลับตาไปแล้วเจียนตายทั้งนั้นน่ะ ไม่มีใครเอาอยู่หรอก

แต่ถ้ามีอำนาจวาสนาขึ้นมา มีอำนาจวาสนาก็องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เอาพยานคือพระอัญญาโกณฑัญญะ เวลาเป็นพยานขึ้นมา ถ้าคนมีอำนาจวาสนาขึ้นมา เห็นไหม พระอรหันต์มากมายมหาศาล แต่พวกอลัชชีก็มากมาย เพราะอะไร เพราะในสังคมทุกสังคมมีทั้งคนดีและคนชั่ว

ในการทำดีในหัวใจของเรา ทำดีแล้วนั่งน้ำตาไหลเลยนะ อยู่คนเดียว โอ้โฮ! ไม่มีใครดูแลเลย นั่งน้ำตาไหลพรากเชียว ไอ้เสนอหน้า อู้ฮู! ล้อมหน้าล้อมหลังเต็มไปหมดน่ะ แต่ทำดีนะ อยู่คนเดียว

หลวงปู่มั่นท่านไม่ไปยุ่งกับใครเลย ท่านรู้ว่าโลกเป็นแบบนั้น ไม่เคยไปวัดใดๆ ทั้งสิ้น ถ้าจะไป วัดร้าง ที่วัดไหนมีพระ ไม่เข้าไป เพราะอะไร เขาอยู่ของเขาแล้ว เราจะไปเบียดเบียนเขาทำไม เราไม่ไปเบียดเบียนใคร ไม่ไปทำลายทำร้ายใคร

แต่หลวงปู่มั่นอยู่ในป่าในเขานะ ถ้าผู้ที่มีอำนาจวาสนาพยายามขวนขวายดั้นด้นเข้าไปหาท่าน ไปหาท่านเพื่ออะไร

นั่งลงทีไรมันทุกข์เจียนตายทุกที เวลาปรารถนาแล้ว ทำแล้วไม่สมความปรารถนา สิ่งใดแล้วมันล้มลุกคลุกคลานไปหมดน่ะ แล้วก็มาตีอกชกตัว ทำดีไม่ได้ดี ทำดีไม่ได้ดี

ดีอะไร

คนทำดีเขาเงียบ เพราะเขาทำดีมาเป็นจริตเป็นนิสัย เขาไม่เสนอหน้า เขาไม่แย่งชิงกับใครทั้งนั้น แล้วทำดีแล้วไม่ต้องเสียใจว่าไม่มีใครสนใจเลย นั่งร้องไห้อยู่ ไม่เคยเห็นมี ไม่มีหรอก

เพราะสังคมทุกสังคมมีทั้งคนดีและคนชั่ว ในหัวใจของคน คนที่ปรารถนาดีมากมายมหาศาล แต่ความปรารถนาดีนั้นมันก็ชั่วคราวๆ เท่านั้นน่ะ พอไปแล้วกิเลสมันยิ่งใหญ่กว่า มันก็ย่ำทำลายทั้งนั้น มันดูแลหัวใจไม่ได้ไง กรรมฐานม้วนเสื่อๆ

บวชแล้วเป็นพระอรหันต์ทั้งนั้นน่ะ บวชแล้วจะปฏิบัติบรรลุธรรมทั้งนั้นน่ะ ใครไม่อยากบรรลุธรรม แล้วบวชแล้วมีศีล ๒๒๗ ศีลมันพอหรือศีลมันไม่พอไง

ถ้าศีลมันพอขึ้นมาก็องอาจกล้าหาญ ทำให้มันสงบระงับเข้ามาสิ ถ้ามันสงบระงับแล้วนะ เรื่องข้างนอกไม่เกี่ยวแล้ว แล้วมันจะเป็นนิสัยเลยนะ จะหลีกจะเร้น เพราะนั่นน่ะฟืนไฟ

คนเขาจะดับฟืนดับไฟ เขาต้องชักฟืนออกจากไฟ คนพยายามทำความสงบเขาพยายามเอาเหตุที่มันไปกระตุ้นหัวใจ มันไปทำความวุ่นวาย มันไปสะสมพละกำลัง เป็นกลุ่มเป็นก้อน เป็นแก๊ง เป็นพวกเขาพวกเรา

พระพุทธศาสนาไม่มี บริษัท ๔ ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา พุทธะ ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน พุทธะในหัวใจของตน

มาทำไม

มาหาหัวใจของตน มาหาพุทธะ

ถ้ามาหาพุทธะนะ มันอยู่ในศีล อยู่ในที่เป็นสัปปายะ มันไม่บ้าบอคอแตกไปกว้านเอาอะไรมาเผามันหรอก

จะดับไฟ จะเอาฟืนถมเข้าไป ถมเข้าไป มันจะดับเมื่อไหร่ล่ะ ถ้ามันจะดับไฟ มันต้องชักฟืนออกจากไฟ แล้วพยายามหาหัวใจของตัวให้เจอ

คนเราเกิดมามีจิต จิตวิญญาณนั้นน่ะคือพุทธะ แต่จิตวิญญาณนั้น ภูตผีปีศาจ เพราะมันเป็นจิตวิญญาณ

พุทโธๆ ผ่านไอ้ภูตผีปีศาจเข้าไปสู่พุทธะ สว่างไสว ผ่องใส ภูตผีปีศาจมันล้มตายอยู่ข้างๆ นั่นน่ะ แล้วจำมันได้ด้วย แล้วเข็ดและขยาด ต่อไปจะไม่ให้ภูตผีปีศาจสิงสู่พุทธะของเรา

ภูตผีปีศาจที่มันสิงสถิตพุทธะของเรา ทำให้พุทธะของเราโดนภูตผีปีศาจล้อมไว้หมดเลย เรามีศรัทธาในพระพุทธศาสนา เราจะฝึกหัดประพฤติปฏิบัติขึ้นมา ในเมื่อเรายังไม่เห็นพุทธะของเรา เราก็ระลึกถึงพุทโธๆๆ พุทโธคือพระนามขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

พุทโธๆ คุ้มครองหัวใจของฉันด้วย

พุทโธๆ ทำหัวใจดิฉันให้สงบระงับด้วยค่ะ

พุทโธๆ เพื่อความสงบระงับในหัวใจของดิฉันค่ะ

พุทโธๆ ขณิกสมาธิ ภูตผีปีศาจมันชักเอะใจแล้ว

อุปจาระ โอ้โฮ! มันชักรับรู้ของมัน

อัปปนานี่ ตายหมดเลย

เวลาทำความสงบของใจเข้ามา ทำความสงบใจเข้ามา สุขอื่นใดเท่ากับจิตสงบไม่มี จิตมันพ้นจากการสิงสถิตของภูตผีปีศาจ ภูตผีปีศาจสงบตัวลงๆ จิตใจของเราจะผ่องใสขึ้นมา ถ้ามันผ่องใสขึ้นมา มันเห็นโทษ เห็นโทษถึงภูตผีปีศาจในใจของตน

แล้วมันร้ายนัก มันเชื่อมต่อกับข้างนอกน่ะ รูป รส กลิ่น เสียง นินทากาเล ไปหมดเลย ภูตผีปีศาจมันเสียบปลั๊กกัน ไปหมดเลย

พระอรหันต์พ้นจากบ่วงที่เป็นโลกและบ่วงที่เป็นทิพย์ มันไม่ไปเสพกับใครทั้งนั้นน่ะ มันเสียบปลั๊กไม่ได้ ปลั๊กมันเสียบกันไม่ติด

สิ่งที่เราฝึกหัดปฏิบัติขึ้นมา เราพยายามทำความสงบของใจเข้ามา ให้ภูตผีปีศาจ เวลาทำสงบๆ เห็นผี เห็นเทวดา เห็นอินทร์ เห็นพรหม มันสิงสถิต ส่งออกหมดน่ะ มันสิงสถิตจนเราทุกข์เรายากอยู่นี่ไง มันสิงสถิตจนเราเข้าใจพระพุทธศาสนาเป็นการอ้อนวอนขอ เป็นการแสวงหา การค้นคว้า การแย่งชิงกันไง ชิงดี ชิงชั่ว

เวลาเอาจริงเอาจังขึ้นมา สุขอื่นใดเท่ากับจิตสงบไม่มี โคนต้นไม้ เรือนว่าง ที่สงบสงัด เขาดูนักปฏิบัติเขาดูตรงนั้นน่ะ มันจริงหรือเปล่า ถ้ามันจริง มันอยู่ของมันได้ ถ้ามันไม่จริงนะ มันดีดมันดิ้น ภูตผีปีศาจมันยึดครองหัวใจดวงนั้นน่ะ แล้วก็ดิ้นโครมๆๆ จะเป็นจะตายอยู่นั่นน่ะ

ถ้ามันสงบสงัดเข้ามา สว่างไสว อยู่ที่ไหนก็อยู่ได้ นี่แค่สัมมาสมาธินะ

อตฺตา หิ อตฺตโน นาโถ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน

ตนเขี่ยภูตผีปีศาจเอาหัวใจของตนได้ จิตมันจะสงบของมัน แต่มันเจริญแล้วเสื่อม เพราะอะไร เพราะจอกแหน พอมันแหวกออกก็เข้ามาทับเหมือนเดิมไง จอกแหนถ้าไม่ดูแลมัน มันจะ โอ้โฮ! มันจะเจริญงอกงามไปหมดเลย ภูตผีปีศาจ แป๊บเดียวมาอีกแล้ว เจริญแล้วเสื่อม

ฉะนั้น คนดีชั่วครั้งชั่วคราวไง เดี๋ยวมันก็ระเนระนาดเหมือนเดิม ข้อวัตรปฏิบัติ ถ้าเราระเนระนาดนะ จิตมันเสื่อม ทุกข์มาก จิตมันเสื่อม

เรามีอารมณ์ไหม เรามีความกดดันในใจไหม แล้วถ้าเราทำความสงบของใจเราได้บ้าง คือเราเคยเห็นเงินเห็นทอง เราเคยเห็นความสงบของใจเข้ามา แล้วเวลามันเสื่อมล่ะ ทุกข์เข็ญใจ ฉะนั้น เวลาเจริญแล้วเสื่อมๆ เขาถึงมีข้อวัตรปฏิบัติ เขาถึงมีความสงบสงัด

วัดที่ฝึกหัดปฏิบัติเขาอยู่กับธรรมชาติ เขาไม่อยู่หรอกไอ้พวกบ้าบอคอแตกน่ะ ไอ้พวกบ้าบอคอแตกมันจะไปกระตุ้นให้ภูตผีปีศาจมันคึกคะนอง ภูตผีปีศาจคึกคะนอง แล้วเราก็โดนเหยียบย่ำหัวจมดิน ทุกข์ๆๆ แก้อย่างไรก็แก้ไม่ได้

แสวงหาครูบาอาจารย์ที่ดีงาม ร่มโพธิ์ร่มไทร

เราเป็นชาวพุทธนะ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านะ ร่มโพธิ์ร่มไทรของชาวพุทธ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะปรินิพพานไง พระอานนท์ถาม องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าปรินิพพานไปแล้ว แล้วพระจะพึ่งพาอาศัยใคร ชาวพุทธจะพึ่งพาอาศัยใคร

“อานนท์ เราเอาแต่ของเราไปนะ ธรรมและวินัยจะเป็นศาสดา”

ธรรมและวินัยที่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าสร้างสมบุญญาธิการมา ตรัสรู้เป็นองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า แสดงอริยสัจ แสดงสัจจะความจริง สิ่งนี้เป็นอาวุธที่เราจะฝึกหัดหัวใจของเรา ที่จะมีอาวุธที่เข้าไปชนะภูตผีปีศาจเป็นครั้งเป็นคราว

แต่อวิชชากิเลสตัณหาความทะยานอยาก นั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง มันอยู่ที่ฐีติจิตนู่นน่ะ มันอยู่ที่จิตใต้สำนึกของคน มันถึงได้ครอบงำสามโลกธาตุ ครอบงำวัฏฏะ ให้เราดีดดิ้นกันอยู่นี่ไง

มีอำนาจวาสนา ไปวัดไปวานะ กราบไหว้บูชา สิ่งที่อยู่ของผู้ทรงศีล เอาสิ่งนี้เป็นมงคลชีวิต แล้วพยายามฝึกหัดปฏิบัติของเรา ถ้าหัวใจเราสงบเข้ามาไง

สิ่งที่เป็นระดับของทาน คือสังคม มนุษย์อยู่คนเดียวไม่ได้ แบ่งหน้าที่กันทำ

นี่ก็เหมือนกัน มนุษย์จะคุ้มครองพระพุทธศาสนา ก็บำรุงพระพุทธศาสนา

มนุษย์จะฝึกหัดปฏิบัติมาเป็นอุบาสก อุบาสก อุบาสิกา เป็นผู้มีศีลมีธรรมขึ้นมา

มนุษย์ฝึกหัดปฏิบัติของตนขึ้นมาให้หัวใจของเรามีความสงบสุข

ถ้ามีความสงบสุข แล้วอ่านธรรมะพระพุทธเจ้า มันเข้ากันๆๆ แต่เวลาใจมันไม่สงบสุขเลย อ่านธรรมขึ้นมา โอ้โฮ! มันเหนือโลก มันอยู่กับโลกได้อย่างไร มันทำไม่ได้หรอก

แต่ถ้าใจมันสงบสุข เออ! นี่แหละหนทาง นี่แหละทางจะพ้นทุกข์ นี่แหละทางสว่างที่จะดำรงชีวิต เอาชีวิตนี้ให้รอด แล้วฝึกหัดปฏิบัติให้รอดจากภูตผีปีศาจ ให้ขุดคุ้ยค้นคว้าหาอวิชชา หาพญามาร หาเจ้าวัฏจักร ทำลายเจ้าวัฏจักรในหัวใจของตนไปแล้ว เห็นไหม นี่ไง อยู่กับทุกข์ อยู่กับโลกโดยไม่ทุกข์และไม่อยู่ใต้โลก อยู่เหนือโลก อยู่โดยมีสติมีปัญญา อยู่โดยสัจธรรมในหัวใจของตน เอวัง